Reis rond de 60

Verslag van mijn onderzoek naar een betekenisvolle invulling van de derde levensfase.

Zo rond mijn zestigste kom ik tot de ontdekking dat ik rolmodellen mis voor de aankomende leeftijdsfase, de Third Act volgens Jane Fonda. Na die van meisje en moeder komt de tijd van de Crone, de wijze oude vrouw. Hoe doe je dat eigenlijk, betekenis- en stijlvol oud worden? Natuurlijk zijn daar Hedy d’Ancona, Neelie Kroes of Sonja Barend. En Jane Fonda dus. Zeker rolmodellen, maar nogal exceptioneel. De enigszins ontzagwekkende Engels/Amerikaans term Crone, met een vage mystieke verwijzing naar wijsheid en natuurkracht, heeft in het Nederlands nog geen equivalent gevonden, anders dan de letterlijke vertaling van oude heks of besje. 

The age of the Crone

Ineens ging het snel en heb ik zomaar de zestig gerond. Ik sta aan de andere kant. Van het getal. Maar ook met twee voeten in ‘the age of the Crone’. Nog een beetje verbouwereerd, maar met veel meer stelligheid dan ik eerder heb ervaren.

Al anderhalf jaar ben ik aan het filosoferen en stukjes schrijven. Tijdens mijn verjaardagsfeest in Kroatië is het gewoon gebeurd: ik ben de derde levensfase ingerold.

#17 I live my life in ever widening circles

/
In mei is het dan echt zo ver. Na een jaar uitstel komen meer dan 60 mensen uit alle mogelijke windstreken voor een betoverend feest naar Terra Meera in Kroatie. Voor mijn verjaardag. Of beter: voor een tweedaags festival ter ere van het leven zelf. Met z’n allen zijn we een heel weekend dronken van liefde en verbinding. We zijn niet alleen maar blij; er vloeien ruimschoots tranen van al het verdriet dat ook bij het leven hoort. De schaduw en het licht, dat is het leven dat we vieren. Al die mensen die de moeite hebben genomen om af te reizen naar deze mooie, maar ook verre plek. Diep ontroerd ben ik.

Tetske van Ossewaarde (70), theatermaker en leiderschapscoach: Zeg JA tegen het leven!

Een paar maanden eerder zag ik “Moeilijk hart”, haar voorstelling over een zeer hart dat zich langzaam weer kan openen door te zingen. Ze vertelt over haar ervaring met de ziekte van haar man, haar eigen ziekte en hoe zingen haar hielp om moeilijke en vastzittende emoties tot uitdrukking te brengen. Wat een prachtige manier om de reflectie op je leven vorm te geven. Geen blogs of een boek, maar een theatervoorstelling, die mij diep ontroerde. “Mag ik je interviewen”, vroeg ik haar via een gezamenlijke vriendin. “Ja, natuurlijk”, antwoordde ze. Zoals ze ook heel hard JA tegen het hele leven zegt. Juist als de dood zo dicht bij is, wordt de drang om het leven ten volle te leven nog sterker.

Reisverslag